Modlitwa o uwolnienie we wspólnotach

Autor: Dariusz Jeziorny

Czasem modlitwa wstawiennicza o uzdrowienie nie wystarcza.  Okazuje się, Ĺźe człowiek najpierw wymaga modlitwy o uwolnienie. Kiedy i jak naleĹźy prowadzić taką modlitwę? Kto moĹźe się modlić o uwolnienie drugiej osoby? – wyjaśnia Dariusz Jeziorny, delegat ICCRS na Europę Środkowo-Wschodnią.

W kwestii modlitwy o uzdrowienie czy uwolnienie nie ma oficjalnego nauczania Kościoła. Nie ma takich dokumentów czy wytycznych, które byłyby oficjalnie przyjęte przez najwyĹźsze władze jako magisterium Kościoła. Istnieje wprawdzie refleksja teologów na ten temat, ale wszelkie zasady stosowane przy modlitwie o uwolnienie są proponowane przez praktyków tej posługi. Kościół co najwyĹźej zakazuje podejmować modlitwę egzorcyzmu (stosowanego w przypadkach opętania) osobom do tego nieuprawnionym.

UZDROWIENIE, UWOLNIENIE CZY EGZORCYZM?

Modlitwa o uwolnienie, tak jak modlitwa o uzdrowienie, jest jednym z rodzajów szeroko pojętej modlitwy wstawienniczej, kiedy modlimy się za daną osobę w jej konkretnej intencji.
Niektórzy uwaĹźają, Ĺźe nie ma nic prostszego niĹź modlitwa o uzdrowienie, poniewaĹź od nas, osób posługujących, praktycznie nic nie zaleĹźy. W taką modlitwę zaangaĹźowana jest przede wszystkim nasza wiara i bez względu na to, co byśmy mądrego mówili, to Pan Bóg uzdrawia lub nie i to jest tylko Jego wola.
Modlitwa o uwolnienie potrzebna jest wtedy, gdy okazuje się, Ĺźe przyczyna danej choroby czy dolegliwości nie jest fizyczna, ale ukryta głębiej – w psychice, podświadomości czy w Ĺźyciu duchowym danej osoby.

Warto tu wspomnieć o podstawowych sposobach działaniach złego ducha:

1. Pokusa – podlegają jej wszyscy ludzie. Ale kaĹźdy człowiek na pewne pokuszenia jest bardziej odporny, na inne mniej – co zapewne najlepiej widać w konfesjonale, jeśli spowiadamy się ciągle z tego samego grzechu.
2. Zniewolenie – tu potrzeba modlitwy o uwolnienie. Zniewolenie następuje wtedy, kiedy człowiek w róĹźnych sytuacjach nie do końca nad sobą panuje, poniewaĹź w sposób nieświadomy otworzył furtkę złemu. W sposób nieświadomy – to znaczy nie wiedział, Ĺźe robi coś złego. MoĹźe to nastąpić np. poprzez wywoływanie duchów, chodzenie do wróĹźki, słuchanie uzaleĹźniającej muzyki, stosowanie bioenergoterapii, czyli ogólnie rzecz biorąc – praktyk okultystycznych. Mogą wystąpić takĹźe sytuacje, gdy jakieś problemy przechodzą z pokolenia na pokolenie, bo to przodkowie otworzyli się na coś złego. Takie działania nie zawsze wywołują szkodliwy efekt, ale moĹźe się na przykład okazać, Ĺźe po zabiegu reiki głowa kogoś przestała boleć, ale zaczął mieć myśli samobójcze.
3. Opętanie – człowiek doświadcza go na skutek świadomego otwarcia się na działanie zła, gdy zaprosił diabła do swojego Ĺźycia. Warto jednak zwrócić uwagę na to, Ĺźe do opętania moĹźe dojść nie tylko przez bezpośrednie przywoływanie szatana, ale takĹźe z powodu świadomego otwarcie się na zło, np. branie narkotyków czy wejście w nałóg alkoholowy. Nie oznacza to, oczywiście, Ĺźe kaĹźde świadome otwarcie się na zło skutkuje opętaniem. Do wyzwolenia z opętania potrzebny jest egzorcyzm sprawowany przez kapłana egzorcystę. W takie przypadki osoby świeckie nie angaĹźują się.

Rozpoznanie dotyczące stopnia ingerencji zła w Ĺźycie danej osoby najczęściej przychodzi w czasie rozmowy lub modlitwy. MoĹźe się objawiać słowem poznania, słowem prorockim albo nawet dziwnymi zachowaniami osoby, za którą się modlimy. Manifestacje takie jednak nie zawsze mają miejsce w przypadku zniewolenia. Dzięki rozmowie z daną osobą będziemy wiedzieć, czy moĹźemy kontynuować modlitwę, czy jednak skierować proszącego o pomoc do egzorcysty.

Jeśli w czasie modlitwy wstawienniczej spotykamy się z problemem wymagającym uwolnienia, a nie czujemy się gotowi do podjęcia takiej modlitwy, moĹźemy po prostu zakończyć i skierować daną osobę do kogoś, kto w taki sposób posługuje. Dla niektórych modlących się moĹźe się to wydać upokarzające, ale jest to uczciwe i odpowiedzialne postawienie sprawy. Nieraz natomiast trzeba kontynuować modlitwę i nie bać się jej. Nie ma co „mitologizować” modlitwy o uwolnienie, ona jest dla ludzi wierzących. W Biblii jest napisane, Ĺźe „w imię moje złe duchy będą wyrzucać” (Mk 16, 17). A nauczymy się tego poprzez praktykę; dopóki nie zaczniemy posługiwać, nawet się nie przekonamy, czy mamy taki charyzmat. Warto teĹź pamiętać, Ĺźe Pan Bóg nas chroni, nie rzuca od razu na głęboką wodę, Ĺźeby nas na wstępie zło nie „pobiło”.

KTO MOŻE SIĘ MODLIĆ O UWOLNIENIE?

Do modlitwy wstawienniczej, czyli do pomocy drugiej osobie, jesteśmy wezwani wszyscy jako chrześcijanie. Natomiast warto zdawać sobie sprawę, Ĺźe kaĹźda modlitwa wstawiennicza jest walką duchową, a podejmując modlitwę o uwolnienie dodatkowo wchodzimy na teren działania ducha złego. Z tego powodu osoby zajmujące się taką posługą powinny spełniać pewne „warunki”:

• Ten, kto zabiera się za modlitwę o uwolnienie, nie moĹźe być w stanie grzechu ciężkiego. Nie znaczy to, Ĺźe mamy być bez grzechu w ogóle, bo takich ludzi nie ma. Chodzi o to, aby poprzez grzech ciężki nie dać duchowi złemu dostępu do siebie, swojej rodziny czy teĹź swojej własności.
• Osoba posługująca modlitwą o uwolnienie to człowiek modlitwy indywidualnej. Nie moĹźemy modlić się za kogoś, a nie praktykować swojej modlitwy, czyli nie znać Boga.
• Na poziomie intelektualnym konieczne jest posiadanie pewnej wiedzy dotyczącej rozeznawania duchów i działania zła. Nie chodzi o to, Ĺźeby zgłębiać zło (prawda o Bogu jest duĹźo bardziej fascynująca), ale aby podejmując się modlitwy o uwolnienie, mieć pewien zasób informacji o jego działaniu.
• Lepiej teĹź, Ĺźeby taką posługą nie zajmowały się osoby, które same miały kłopoty ze zniewoleniem, poniewaĹź mogą mieć jeszcze pewne skłonności do ulegania złu i mogą się w nich ponownie odezwać dawne problemy. Oczywiście, zdarzają się takie osoby, które zostały wcześniej uwolnione, a obecnie dzięki nawróceniu i przemianie Ĺźycia są na tyle mocne, Ĺźe mogą posługiwać w ten sposób, ale wymaga to czasu i rozeznania.

Modlitwa o uwolnienie moĹźe mieć nieprzewidywalny przebieg, dlatego jeĹźeli ktoś jest emocjonalnie niestabilny, „rozkołysany”, lepiej Ĺźeby powstrzymał się od tego rodzaju posługi.

Nie ma jednej określonego formacji przygotowującej do posługi modlitwą o uwolnienie. Doświadczenie zawsze zdobywamy w miarę posługiwania i dzięki osobistej formacji. Natomiast szeroko rozumiana wspólnota Kościoła (np. duszpasterz lub grono animatorów)  potwierdza rozeznaniem decyzję o podjęciu posługi modlitwą o uwolnienie przez daną osobę. Spotykałem się z takimi sytuacjami, Ĺźe Kościół hierarchiczny dawał placet do podjęcia tego rodzaju posługi osobie świeckiej.

JAK SIĘ MODLIĆ?

Modlitwa o uwolnienie nie posiada jednego określonego schematu czy metody, natomiast zawiera pewne elementy istotne. Podstawą podjęcia jej jest to, Ĺźe ktoś musi chcieć uwolnienia. Zniewolenie dzieje się poza wolą danej osoby, dlatego ona świadomie musi pragnąć się mu przeciwstawić. Pierwszym elementem koniecznym do uwolnienia jest spowiedĹş. NaleĹźy uznać, Ĺźe to, na co się otworzyłem, było złem, nawet jeĹźeli w momencie popełniania grzechu nie uświadamiałem sobie tego. Stąd teĹź często dobrze jest, Ĺźeby w modlitwie o uwolnienie brał udział ksiądz, który będzie mógł na bieżąco człowieka wyspowiadać. JeĹźeli Pan Bóg w sakramencie pokuty dane zło przebaczy, to juĹź jesteśmy krok do przodu. Drugi istotny element modlitwy o uwolnienie to wyrzeczenie się zła i jego skutków. Objawy związane ze zniewoleniem to są skutki grzechu i o ile Pan Bóg uwalnia od grzechu w momencie rozgrzeszenia, to od ich skutków - nie. I to jest właśnie przestrzeń dla modlitwy o uwolnienie od skutków danego grzechu, czy to mojego, który został juĹź odpuszczony, czy teĹź grzechów innych osób wobec mnie. A wtedy pozostaje jeszcze kwestia przebaczenia.

Przygotowanie do modlitwy to rozmowa z człowiekiem, która ma na celu rozeznanie o co mamy prosić. Podczas takiej rozmowy powinny paść dwa podstawowe pytania: co ci się dzieje i od kiedy. Modlitwę o uwolnienie zawsze kończy się przyzywaniem Ducha Świętego, Ĺźeby człowiek po uwolnieniu nie wyszedł „niezamieszkały”. Taką osobę dobrze jest teĹź zaprosić do grupy modlitewnej – niektórzy uwaĹźają, Ĺźe jest to wręcz podstawa. Nie musi być to grupa Odnowy, waĹźne, Ĺźeby dany człowiek miał w niej grono przyjaciół, osób Ĺźyczliwych, aby nie był pozostawiony sam sobie. Dzięki temu moĹźna teĹź na bieżąco reagować, jeśli jakieś problemy wracają.
W trakcie samej praktyki modlitwy o uwolnienie staram się nie wchodzić w bezpośredni dialog z szatanem, tzn. nie zwracam się bezpośrednio do zła, ale rozmawiam z Panem Jezusem i Jego proszę o uwolnienie – ja się modlę, a Pan Jezus działa.

CZY TO NA PEWNO ZNIEWOLENIE?

Wielu osobom wydaje się, Ĺźe potrzebują modlitwy o uwolnienie, jednak nie zawsze jest to prawda. Nieraz duĹźo prościej jest powiedzieć, Ĺźe coś, z czym sobie nie radzę – to działanie ducha złego, czyli nie ponoszę za to odpowiedzialności. Dlatego przy takiej posłudze trzeba być bardzo uwaĹźnym. MoĹźemy np. mieć do czynienia z nieświadomymi zaniedbaniami: ktoś potrzebuje się z kimś pogodzić, ale dopatruje się działania złego, Ĺźeby nie musiał przebaczać. Dlatego tak waĹźna jest ta początkowa rozmowa, zdiagnozowanie problemu.

W posłudze charyzmatycznej istnieją pewne reguły, ale to nie jest tak, Ĺźe jeśli określimy dany problem, pomodlimy się w określony sposób, to on na pewno zniknie. Polopiryna nie na wszystko skutkuje, podobnie  modlitwa o uwolnienie. To Bóg jest głównym działającym i problem zniknie, gdy On będzie tego chciał. Po drugie, nawet lekarze, kiedy diagnozują gorączkę i ból brzucha, mogą podać przynajmniej kilkanaście róĹźnych chorób, które mają takie objawy.  Zaczynają od najprostszych moĹźliwości, a gdy diagnoza się nie potwierdza – szukają przyczyn dalej. Na modlitwę o uwolnienie równieĹź nie naleĹźy patrzeć jako na coś jednorazowego. Często dzieje się tak, Ĺźe prawda o sytuacji wewnętrznej danego człowieka objawia się w czasie trwania modlitwy, a nawet dopiero podczas kolejnych spotkań. Dlatego teĹź nie ma się co gorszyć czy załamywać, Ĺźe za pierwszym razem „nie poskutkowało”. Nieraz trzeba się trochę pomęczyć, dać sobie czas i wykazać się cierpliwością.