MATKI   BOĹťEJ  ZIELNEJ

Prawda o Wniebowzięciu Matki Bożej stanowi dogmat naszej wiary, choć formalnie ogłoszony stosunkowo niedawno - przez papieża Piusa XII 1 listopada 1950 r. w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus:



"...powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i Naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: Ĺźe Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego Ĺźycia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej" (Breviarium fidei VI, 105).

 

---

Orzeczenie to papieĹź wypowiedział uroczyście w bazylice św. Piotra w obecności prawie 1600 biskupów i niezliczonych tłumów wiernych. Oparł je nie tylko na innym dogmacie, Ĺźe kiedy przemawia uroczyście jako wikariusz Jezusa Chrystusa na ziemi w sprawach prawd wiary i obyczajów, jest nieomylny; mógł je wygłosić takĹźe dlatego, Ĺźe prawda ta była od dawna w Kościele uznawana. PapieĹź ją tylko przypomniał, swoim najwyĹźszym autorytetem potwierdził i usankcjonował.

Przekonanie o tym, że Pan Jezus nie pozostawił ciała swojej Matki na ziemi, ale je uwielbił, uczynił podobnym do swojego ciała w chwili zmartwychwstania i zabrał do nieba, było powszechnie wyznawane w Kościele katolickim.

RóĹźne bywają nazwy tej uroczystości: Wzięcie Maryi do nieba, Przejście, Zaśnięcie, Odpocznienie Maryi. Nie wszyscy ojcowie Kościoła, zwłaszcza na Wschodzie, byli przekonani o fizycznej śmierci Matki Najświętszej. Dlatego takĹźe Pius XII w swojej konstytucji apostolskiej nie mówi nic o śmierci, a jedynie o chwalebnym uwielbieniu ciała Maryi i jego wniebowzięciu. Kościół nie rozstrzygnął zatem, czy Maryja umarła i potem została wzięta do nieba z ciałem i duszą, czy teĹź przeszła do chwały nie umierając, lecz "zasypiając", jak głosi wschodnia tradycja.

Według Tradycji Matka BoĹźa ostatnie lata swego Ĺźycia spędziła w Jerozolimie w pobliĹźu Wieczernika albo w Efezie. Większość badaczy przychyla się do pierwszej moĹźliwości. Istnieje przekaz, Ĺźe św. Jan Apostoł opuścił Ziemię Świętą w czasie pierwszego wielkiego prześladowania Kościoła w roku 34 i udał się z Maryją do Efezu. Chciał Ją w ten sposób uchronić przed niebezpieczeństwami prześladowań. JednakĹźe w pierwotnej literaturze chrześcijańskiej nie ma Ĺźadnej wzmianki o takiej podróĹźy. Ponadto ustalono, Ĺźe św. Jan udał się do Efezu dopiero ok. 68 roku, Maryja miałaby więc wtedy około 85-90 lat. Św. Paweł Apostoł, który wkrótce po śmierci Chrystusa przybył do Efezu, nic nie wspomina, aby przed nim w tym mieście był św. Jan z Maryją. Nie napotkał tam teĹź Ĺźadnych śladów chrześcijaństwa.

W polskiej (i nie tylko) tradycji dzisiejsze święto zwane jest równieĹź świętem Matki BoĹźej Zielnej. Na pamiątkę podania głoszącego, Ĺźe Apostołowie zamiast ciała Maryi znaleĹşli kwiaty, poświęca się kwiaty, zioła i kłosy zbóĹź. Lud wierzy, Ĺźe zioła poświęcone w tym dniu za pośrednictwem Maryi otrzymują moc leczniczą i chronią od chorób i zarazy. Rolnicy tego dnia dziękują Bogu za plony ziemi i ziarno, które zebrali z pól. powrďż˝t

inne artyku�y:
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>