L A T O  -  C Z A S  W A K A C J I

Lato czas urlopów, czas wakacji, czas oczekiwany z tęsknotą za odpoczynkiem, czas dobrych postanowień. To czas, w którym nie moĹźna juĹź powoływać się na brak czasu dla siebie, dla Pana Boga. To czas, którego jest jakby więcej, bo dzień dłuĹźszy, bo widno długo wieczorem. To czas w którym juĹź nie moĹźna swojego lenistwa usprawiedliwiać „Panie BoĹźe widzisz jak jestem zmęczony, więc dziś nie będę się modlił, dziś tylko się przeĹźegnam” , „dziś nie mam głowy by spojrzeć w soje sumienie, zrobię to gdy nie będę tak zmęczony”, „w tę niedzielę nie pójdę do Kościoła, przecieĹź BoĹźe widzisz jak bardzo mi się chce spać'. Lato czas urlopów i wakacji, to czas w którym powinniśmy sprawdzić czy „jesteśmy u siebie” — czy Jezus pukając do nas zastanie nas w u siebie. Lato to czas, w którym warto pomyśleć o tym , Ĺźe Jezus przychodzi do nas jako gość błogosławiony.

                         

Chciałbym zaproponować rozwaĹźanie tej perykopy ewangelicznej — „I zaraz wyszli z synagogi, i przyszli z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. ³⁰ A teściowa Szymona leĹźała z gorączką. Mówią Mu zaraz o niej. ³¹ I podniósł ją, chwyciwszy za rękę. I opuściła ją gorączka, i usługiwała Mu.”(Mk 1,29-31). W jak kłopotliwej sytuacji znalazł się Jezus — wszedł do domu, a tam gospodyni leĹźy w gorączce, rozumiemy to bo przecieĹź i my często znajdujemy się w takiej sytuacji. Ile to razy Jezus przychodzi do nas, a my Mu mówimy „Panie nie teraz, przecieĹź widzisz jak ciężko pracuję by zdobyć jeszcze to i owo- przyjdĹş innym razem kiedy będę miał więcej czasu — najlepiej gdy się zestarzeję, wtedy chętnie Cię przyjmę i będę Cię słuchał, ale proszę nie teraz'. On jednak w tej perykopie pokazuje, Ĺźe tę kłopotliwą sytuację jest w stanie przemienić w błogosławieństwo. On zawsze jest gościem błogosławiony, przychodzi by odmienić nasze smutki w radości. Nigdy nas do niczego nie zmusza, lecz mówi „jeśli chcesz”. Nie bójmy się Jego wizyty i tego, Ĺźe wydaje się nam ona kłopotliwa, bo On przychodzi zawsze z błogosławieństwem.

Lato to czas robienia porządków, wietrzenia szafy, malowania mieszkania, ale to równieĹź czas robienia porządków w sobie. To czas uczciwego i gruntownego rachunku sumienia, bez „dziecinnych” usprawiedliwień. Trzeba by chyba zadać sobie pytanie, czy dzień przeĹźyty przeze mnie był czasem którym robiłem dobro, czy moĹźe do kapitału zła dodałem swój depozyt? Zło które nas otacza i często denerwuje nie pochodzi z kosmosu, lecz jest z naszego serca, suma tego zła którego jesteśmy udziałowcami prowadzi do nienawiści, do wojen, terroryzmu itp. Obyśmy zabiegania i zmęczenia w czasie gdy pracujemy, nie zamienili na zabieganie o lepszy hotel, o lepsze miejsce na plaĹźy itp.

Nie warto zamieniać jednego zabiegania na inne, czasu pracy na czas pustej rozrywki, która zubaĹźa i dehumanizuje.

Czas urlopu to czas w który warto nadrobić całoroczne zaniedbania, czas w którym chodzimy do Kościoła nie dlatego, Ĺźe tak powinniśmy, lecz dlatego, Ĺźe chcemy się spotkać z Tym kogo kochamy i Tym który nas kocha bardziej nawet niĹź my sami się kochamy.

PójdĹşmy czasem do kościoła by pobyć z Jezusem mieszkającym w tabernakulum, by Mu opowiedzieć siebie, bez pośpiechu i tłumaczenia jak jesteśmy zmęczeni.

Czas wakacji i urlopu niech będzie czasem dostrzeĹźenia swoich najbliĹźszych — swojej Ĺźony , męża, dzieci, rodziców. Czas bycia z nimi, czas rozmowy, a nie czas załatwiania interesów w rodzinie. Dla rodziców to czas poznawanie świata ich dzieci, bez poznania tego świata nie moĹźemy dobrze i skutecznie wychowywać, rozmawiajmy więc z własnymi dziećmi, pamiętając, Ĺźe rozmowa to jednak głównie słuchanie ( mamy dwoje uszu a jedne usta byśmy dwa razy więcej słuchali niĹź mówili).

Wakacje to równieĹź czas zachwytu nad piękne świata i dostrzegania tego, Ĺźe to Stwórca uczynił to dla nas.

Wakacje to czas aktywności nie tylko naszych przyjaciół, równieĹź tych którzy nas chcą zwieść, czas aktywności sekt.

Działanie aktywistów sekciarskich jest podstępne i obliczone na naszą naiwność. Kiedyś usłyszałem w radio jak opowiadała matka dziewczyny, która została zwiedziona przez sektę. Było tak: pojechaliśmy z córka na Jasna Górę — opowiada matka, - gdy byliśmy juĹź prawie pod szczytem, podeszła do nas kobieta budząca zaufanie i zapytała czy byśmy nie chciały porozmawiać o Panu Bogu. Odpowiedziałyśmy, Ĺźe chętnie, bo kto by w tym miejscu nie chciał. Kobieta ta zaczęła rozmawia z córką w taki sposób by ją ode mnie oddzielić. Szłyśmy tak kilkanaście metrów. Po chwili córka powiedziała mi, Ĺźe chce pójść dalej z ta panią. Gdy się nie zgodziłam poszła ze mną. lecz po wyjściu z kościoła spotkaliśmy tę panią czekającą na nas. Córka chciała pojechać do tej pani, gdy się nie zgodziłam, następnego dnia przed naszym domem stała ta kobieta czekając na córkę. Skończyło się tak, Ĺźe córka uciekła z domu, jest gdzieś porwana przez sektę. A zaczęło się o zaproszenia do rozmowy „o Panu Bogu” — bądĹşmy roztropni i strzeĹźmy swoje dzieci przed przypadkowymi kontaktami.

Jeszcze jedna rada lub moĹźe prośba — przeznaczmy trochę czasu na mądre lektury, na pogłębienie wiedzy religijnej na czytanie Katechizmy Kościoła Katolickiego, byśmy nie byli zwodzeni przez tych którzy nam Ĺşle Ĺźyczą.

Dobrze wykorzystany czas wakacji, czas urlopu, pozwoli nam dobrze Ĺźyć w czasie pracy — oby się tak stało, co daj BoĹźe.

Adam Pietrzak
opoka.pl